“Güzel öldüler”

Zonguldak’ta ki 30 maden işçisi yerin bilmem kaç metre altında dakika dakika nefessiz kalarak “güzel ölmüşler.” Böyle diyor Bakan Ömer Dinçer…

Önce bu sözün söylenmiş olduğuna inanmak istemedik… Gerçek dışıdır ya da abartıdır diye düşündük… Ne yazık ki, yazılanlar doğruymuş… Bakan Dinçer Zonguldak’ta ki bir yerel televizyonda böyle söylemiş…

“Güzel öldüler” demiş…

***

Sayın Bakan hangi ölüm güzeldir ki?

Ölümün güzeli olur mu? Bunu ilk kez sizden duyduk!

Siz böyle bir ölümü kendiniz için düşünebilir misiniz?

Toprağın metrelerce altında, uzun dehlizlerde, kahrolası zindan karanlığında hayata tutunabilmek için çırpınırken, gram gram eksilen oksijenin tükenişi içerisinde “Yarabbi bir nefes!!!..” diye feryat ederek katıla katıla ölüme gitmenin güzel olduğunu nasıl söyleyebilir siniz?

“Bu mesleğin kaderi” değil maden ocaklarının derinliklerine bitip tükenmek!..

Eşlerini, çocuklarını, ana babalarını arkada bırakıp kıvrana kıvrana yok olup gitmek, ölüme gönderilmek, toprak üstünde bu kaderdir diye “ahkâm kesenlerin” vicdan karasıdır…

***

Halk dalkavukluğu ya da ajitasyon yapmak gibi bir düşüncemiz yok…

Kendi yakınlarımız toprak altında canlarını vermiş gibi isyan duyguları ile dolu olarak bu satırları kaleme alıyoruz…

“Güzel ölmekmiş”…

Siz dakika dakika nefesiniz azalarak çırpına çırpına ölmenin ne olduğunu biliyor musunuz Sayın Bakan?

Sizin ailenizden, akrabalarınızdan böyle “güzel ölenler (!)” oldu mu hiç…

Allah gecinden versin,  siz vakit saat geldiğinde, tercih hakkınız olsa, tanımını yaptığınız şekilde böyle“güzel ölmeyi” yeğler misiniz?

Lütfen yapmayın etmeyin Sayın Dinçer!

Bir yandan Sayın Başbakan, 30 canın toprak altında kalmasından sonra; “toprak altında ölüm bu mesleğin kaderinde var…” diye açıklama yapar, öbür yandan siz karanlık dehlizlerde bağıra bağıra ölüm şeklini “güzel ölüm” diye nitelerisiniz…

Hiç mi bu işin sorumlularının, ülkeyi yönetenler olarak sizlerin kusuru, ihmali yok bu elim olayda, lütfen söyler misiniz?

ÖLÜMÜN ADI TAŞERONLUK DEĞİL Mİ?

Doğrusu sizleri anlamakta ve olayla ilgili olarak sarf ettiğiniz sözleri ve gerçek duygularınızı anlamakta, idrak ölçeğinde inanın zorlanıyoruz…

***

Sayın Bakan…

Ölenler öldü… Allah hepsine rahmet eylesin… Onları geri döndürmek elde değil… Geride kalanlar ne olacak peki! Hadi aileleri acıyı zaman içerisinde bağırlarına taş basarak bir ölçüde hafifletecekler.

Dul eşlerin yetim çocukların bundan sonra ki hali ne olacak? Geride kalan eş ve çocuklar nasıl geçinecek ve yaşama tutunacaklar?..

Felaketin bir yanı da o…

Maden ocaklarında ve diğer iş kollarında yaşamlarını yitiren günahsız insanların geride ki eş ve çocuklarının dramını basında çıkan haberlerden içimiz yanarak öğreniyoruz…

***

Pek çoğu başlangıçta, hani şu “kanı yerde kalmayacak” masalı ile uyutulanlar gibi, eşlerini maden ocaklarında yitirdikleri ilk günlerde hep aynı masallarla uyutulmuşlar…

“Devletimiz size sahip çıkacak…”

Sonra ne olmuş?

Acılı ve yaşamda yalnız kalmış eşler; kötü kaderleriyle baş başa kalmışlar…

Kimse yüzlerine bakmamış…

Çoluk çocukları aç ve perişan durumlara düşmüşler…

Ancak, günün birinde yüksek tirajlı ve etkili bir yayın organı haber yapıp, “bu nasıl devlet!” türü feryatlar koparınca varlıkları anlaşılmış, devletimizin şefkatli elli onlara uzanmış(!)

Siz hiç grizu patlaması sonucu; başbakan, bakan, milletvekili, parti genel başkanı, müsteşar, genel müdür, general, işadamı vs nin göçük altında kalmış bir çocuğuna ya da yakınına tanık oldunuz mu?

Mesele bu kadar açık…

Daha ne söyleyelim ki…

Sahipsiz bırakılmış ve kaderine terk edilmiş tüm acılı ailelere Allah sabır ve metanet versin…

BURHAN ÖZBEY

Hani cahil cühela takımını masallarla peşinden sürükleyen ve garip gurebadan cebellezi yaptıklarıyla işi ahirete bırakmadan dünya da keyifli yaşam süren “seyh ve şıh” takımı var ya…

İşte onlar gibi, yazılarıyla saf ve temiz duygulu okurlara hayal satan bu senaryo yazıcılarının fasa fiso olduğunu artık sevgili okurlar anlamaya başlamış olmalı…

Kemal Kılıçdaroğlu CHP’nin başına geçtikten sonra, müthiş paniğe kapılan malum kesim; şimdilerde nasıl bir senaryo üretsek de, inandırıcı masallara imza atmış olsak diye çırpınıp duruyorlar!

***

Kılıçdaroğlu ile birlikte, sindikleri yerden başlarını kaldırarak, “Güneş’in doğuşunu” yaşlı gözlerle izleyen milyonlar; görüldü ki kısa süre sonra, sular seller gibi akıp meydanları dolduracak, “işte hesap günü” diye haykırarak seçim sandıklarında yeri göğü inletecek…

Kara bulutlarla kaplı kubbenin altında yıllardır süren  “kara kabus” un sonu geliyor… Hitler faşizmini aratmayacak tavır, tutum ve icraatlarıyla, milyonlara kan kusturan “oligarşi”; inanıyoruz ki, yeni oluşan “halk patlamasıyla” ecel terleri dökmeye başladı!

***

Ne bulsak da Anadolu’nun dağ rüzgarları esen bir yayla köyünden çıkıp gelen ve bağırlarda ılık bir bahar havası yaratan, yüreği temiz, onuru yüce, ülke sevdalısı bir sevgi insanının yolunu; damlalar göle, nehirler sele dönüşmeden kesebilsek diye senaryo üreticisi “hayal satıcıları” bugünlerde çırpınıp duruyorlar!

Çırpındıkça da batıyorlar!…

Neyle uğraşıyorlar biliyor musunuz?

Gömlekle (!)

Bula bula Kemal Kılıçdaroğlu’nun sırtına geçirdiği gömleğin markası ve fiyatını bulup “büyük yolsuzluk (!)” olarak ilan etmeye başladılar…

Neymiş efendim?

Halk adamı Kılıçdaroğlu “etro” marka gömlek giymiş…

Vay vay!…

Ne büyük yolsuzluk!

Peki kimin kolunda 15-20 bin dolarlık kol saatı var?

Ona yanıt yok. Tıssss…

Çoraplarına adlarını yazdıracak denli şöhret ve siyaset sarhoşu olmuş çok önemli “devlet büyüklerimiz” in yansıttığı komik fotoğrafları hiç görmezler de,

Çirkin siyasetin cirit attığı ülke coğrafyası içerisinde, ürkütülmüş, korkutulmuş, sindirilmiş, dışlanmış, sömürülmüş çilekeş halkımızın kurtarıcı olma umudunu yüreklerde yaşatan bir yiğitin, Kılıçdaroğlu’nun gömleğini bulmuşlar…

“Deniz Feneri” macerasıyla garip gurebanın, temiz duygularını sömüren köşe dönücüler, “din sömürücüleri” bu ülkede değil mi?

Siyasete “Harun gibi girip, iktidar olunca Karun gibi günün gün edenler” bu coğrafyada yaşamıyorlar mı?

Yatları, katları, gemileri, trilyonları olan “ak dönemin(!)” siyaset önderlerinin, bereketli “ak servetleri(!)” neden bu hayal satıcısı senaryo üreticilerinin hiç dikkatini çekmez? Neden bunları dillerine dolayamazlar?

5 ve 7 yıldızlı otellerde düğün yapan çocuk evlendiren siyasetin, devletin, yargının önde gelen isimlerinin geçmişlerinde hangilerinin ailelerinde, değil “yıldızlı otellerde” düğün yapmaları ve çocuk evlendirmeleri acaba bir kez olsun çay içmek için bile bu otellerin kapısından içeri girmiş olduklarını kim iddia edebilir?

***

Bırakın bu safsataları…

“Sütre gerisinde saklanarak” yüreğinizi, açıkça ortaya koymadan, internette ve yazılı basında  köşe yazarı olarak millete ahkâm kesmenin, zere kadar “kıymet-i harbiyesi” olur mu?

Köşenizde ne yazarsanız yazın, hangi senaryoların üreticisi olursanız olun, yaptığınız işin tam tanımı; hamasetle bezenmiş güzel massallar yazmaktır, sayın bay (X)!

Ne yaparsanız yapın…

Kar topu Anadolu’nun dağ rüzgarları esen yayla köyünden yuvarlanmaya başladı.

Artık kısa sürede çığa dönüşen bu heyelanı kimse önleyemez!

Kartopunun göbeğinde bir yiğit adam Kılıçdaroğlu var…

Gittikçe büyüyen ve çığlaşan ise; sömürülmüş, aldatılmış, yoksullaştırılmış aç ve biilaç bırakılmış Anadolu halkıdır, Türk milletidir!

***

Yeter!..

Geçmişte ayda bir entari değiştirebilirken, siyasetin sihirli dünyasına girdikten sonra, şimdilerde büyük alış veriş merkezleri kapatarak, dünya markası etiketi taşıyan kostümlerden sınırsız alımlar yapıp, günde üç kez kostüm değiştiren…

Çocukları Avrupalarda, Amerikalarda özel burslarla(!) tahsil yapıp, kısa dönem askerliklerden sonra yine dış ülkelerde tatlı yaşamlar içinde olan zatı muhteremlerin

Artık, sömürülmüş, sindirilmiş yoksullaştırılmış halkın önünde inanırlıkları ve saygınlıkları kaldı denebilir mi?

Köşe yazarı kisvesi altında, “sütre gerisinde” saklanarak ne kadar senaryo üretirseniz üretin, istediğiniz kadar “hayal satıcılığı”na” soyunun, artık bu göl maya tutmaz!

Aç bırakılan insanın gözü, fırında ki taze ekmekten başka bir şey görmez!

“Ya olduğun gibi görüneceksin, ya da göründüğün gibi olacaksın”

Hangi mevki ve makamda olursanız olun, Camilerde gösteriş olsun diye tabut altlarına girip beş adım cenaze taşıyarak…

Aç bıraktığınız insanlar için yaptığınız çadırlarda yemek tepsisiyle sıraya girerek…

Ölüm sınırına gelmiş insanların gözünde “vatan kurtarıcı” kompozisyonları yaratmazsınız…

Tavşan gözünü açtı artık!

Gözün aydın olsun Türkiye!

BURHAN ÖZBEY

Bir zamanlar, saygın, güvenilir, dürüst sandığınız kişiler…

Mevcut “AMPUL DÖNEMİNDE VE DÜZENİNDE” bir bakıyorsunuz karşınıza “değişmiş seviyesiz, üç kağıtçı ve “DÖNEK” yaratıklar olarak çıkıyorlar…

***

Ertuğrul Özkök, Kenan Evren’le konuşmuş. 12 Eylül’ün yargılanmasına yönelik Anayasa değişikliğinde ki kararla ilgili görüşlerini sormuş…

Evren’in yanıtı manidar:

“12 Eylül’den sonra, bugünün kalemlerinin o tarihlerde yazdıkları yazıları arşivlere girip okusunlar. Bakın o dönemde neler yazmışlar, görsünler” demiş.

Evren yanıtında haklı…

Şimdinin, “AMPUL PERVANELERİ” yani “MODA DÖNEKLERİ” bugünlerde kimleri yağlamakla ballamakla meşguller? O tarihlerde ise kimleri göklere çıkarıyorlardı?..

***

Sönmeye yüz tutmuş ampul ışığının silik gölgesinde silikleşmiş olan kimilerinin, bugünlerde CHP’yi müze yapalım türü “büyük laflar(!)” ederlerken, geçmişte CHP’de bir yerlere gelmek için kimlerin gönlünü kazanmaya çalıştıkları ve ne veciz sözler (!)söylediklerini bellekler unutmuyor…

Bellekler unutsa bile, internet unutmuyor…

Bugün kimlere ne için hizmet ediyorlar herkes ibretle görüyor…

***

Sihirli koltukları (!) sayesinde, geçmişte ve BİRİNCİ VE İKİNCİ AMPUL DÖNEMLERİNDE, bol paralara daha doğrusu büyük servetlere kavuşmuş kimi entel, dantel ve elitlerin; birden bire hidayete erip, umre yolarına düşmeleri acaba Allah’ın bir hikmeti mi?

Yoksa, ilerlemiş yaşları gereği bedenleri ve ruhları öbür cihana yaklaşırken; malı büyük partilerle götürüp, bugün ülkede milyonlarca aç ve yoksulun oluşmasına neden olan “kutsal çalışmalarına bağlı(!) ağır günahlarından kurtulma çabalarının umutsuz telaşı mı?

***

Bunlar hiç mi Allah’tan korkmaz kuldan utanmazlar!

Haklarında bir sürü şaibe ortaya atılacak, malı götürüp sülalece zenginleştiklerini dünya alem duyacak, bunlara tınmayacaklar, vitrine çıkıp başı secdeye değen “dindar(!)” görüntüsünde, umre ya da Hac yollarına düşüp, insanları dürüst oldukları yönünde kandırmaya çalışacaklar!

***

Söz Saadet Partisi eski milletvekili Mehmet Bekaroğlu’nda
”Şimdi değişmek moda, artık herkes yenilikçi…

Ortalık ‘büyük sorgulamalardan sonra doğruyu bulup hidayete erenlerden geçilmiyor. İtirafçılar baş tacı ediliyor: “Değiştiler, artık gerçeği gördüler.” “Ama…” diyecek olanlara derhal müdahale ediliyor: “Eskileri eşelemeyelim, şimdi bir terapi sürecinden geçiyoruz, kötü olanları unutalım, güzel şeyler düşünelim.”
Çok eskilere gitmeye gerek yok.

Şu yakın zamanlar içinde bu tiplerin onlarca örneğini göstermek mümkün.

Gazete arşivlerini şöyle bir karıştırın; öncesinde Ecevit ve Demirel’e alkış tutan onlarca aydının 12 Eylül sonrası Kenan Evren’in huzurunda el pençe divan durduklarını görürsünüz.

Daha sonra Özal’ı pohpohlayanlar da aynı insanlardı.
Şimdilerde işleri takip etmek daha kolay; artık hafıza-i beşer nisyan ile malûl değil, çünkü internet var.

Dün 28 Şubat günlerinde Çevik Bir’in gözüne girmek için Tayyip Erdoğan’a insafsızca çakanların bugün aynı Tayyip Erdoğan’ı göklere çıkarmak için nasıl taklalar attıklarını aynı anda izliyoruz.
Tiksinti geliyor, insanın midesi kalkıyor.” (Odatv.com – 15 Mayıs- 2010)

***

Daha fazla söz ve yoruma gerek var mı?

Her şey, daha doğrusu her rezalet ve kepazelik ortada değil mi?

Halen okumakta olduğumuz bir kitap var.

“İnsan suretleri.” (D.Kavukçuoğlu) Literatür yayıncılıktan çıktı.

Bir zamanların parkalı, marşlı, postallı sosyal demokratlarının, bugün yani AMPUL DÖNEMİNDE VE DÜZENİNDE nasıl “holding sahibi sosyal demokrat” ve “iktidar yanlısı” olduklarından söz ediliyor kitapta..

“Ben gelişerek değiştim” diyen bugünün dönmüşlerine (!) mesajlar verme anlamında hatırı sayılır değinmelerde bulunuluyor…

Neylersiniz?…

“DÖNEKLİK”, günümüzde artık “MAZERET” değil “MAHARET” olarak algılanır oldu…

BURHAN ÖZBEY

Onu, yıllar önce bir Aralık ayının onuncu gününde, karlı soğuk bir havada ikindi ezanları okunurken, dualarla sonsuzluğa yolcu ettik.

Beş evladı ve yaşlı eşi olarak, arkasında ki boşluğun ne denli büyük olduğunu anladığımızda, geri dönülmezliğin acımazlığı karşısında, yanıp kavruluşumuz zamanın akışı içersinde hep sürdü.

Bugün, uzun yılları geride bırakmamıza karşın, ayni duygular içinde anamızı özlemle anıyor ve arıyoruz?

Her ananın ölümü, geride bıraktığı evlatları için yıkımdır.
Acıların en büyüğüdür?

***

İnsanlar kaç yaşlarına gelirlerse gelsinler, ana sevgisinin sıcaklığından uzak kalmış olmanın özlemini çekerler.
Torun sahibi olacak denli yaşları ilerlese de, günü gelir küçük bir çocuğun annesine olan bağlılığı ölçüsünde ki, sığınmacılıkla ana hasreti çekerler.

Anamızın ani ölümünde başında değildik.

Gecenin sabaha ulaştığı saatlerde, başka bir kentten ziyaretine gelmiş bulunan ve evde misafir olan, küçük oğlunu üstünü örtmek için kalktığında, yıllar yılı çocuklarının sevgisiyle dolu o şefkatli yorgun kalp birden bire durmuş. Uzandığı divanın üzerinde ruhunu Yüce Allah’a teslim etmiş.

***

Acı telefon ulaştığında, dört yüz kilometre ötede ki görev yerimizdeydik. Saatler sonra uzun bir yolculuğun ardından, baba evine yaklaşırken, ölüm değil de, müdahale edilmiş ani bir hastalık olmasını temenni ederek kapıyı çaldığımızda, açılan kapıdan yüzümüze ölüm hüznünün çarptığını hissettik..

Çehreler donuk ve renksizdi.

Acı gerçeği kabullenmek istemiyorduk.

Beyaz çarşafı kaldırıp nur yüzüne baktığımızda, ölüm sarılığının çökmüş olduğu dünyanın o en güzel yüzünde uyur gibi bir ifade vardı.
Sanki kalkıp her zaman yaptığı gibi benim aslan oğlum gelmiş diyerek boynumuza sarılmasını beklemenin çaresiz duygusallığına kapıldık.

***

Oturup bir köşeye, yüreğimiz sökülürcesine etrafa baktığımız da ana evimizde sanki bütün eşyalar ağlıyordu…

Tam karşımızda duran mutfakta ne tabak tıkırtısı vardı, ne de onun ara sıra mırıldandığı şarkılarının sesi…

Dolabının açılan kapağından evlatlarını yetiştirmek için, yemeyip içmeyip senelerce giydiği mantosunu görüyor, yapmış olduğu fedakarlıkları gözümüzün önüne getirerek, evladı olarak onu Allah’a yolcu edeceğimiz günde, hep o bize yaptı, tam sıra bize gelmişken neden bizi büyük bir manevi borç altında bırakıp gittin diye içimizden dağlara taşlara haykırmak geliyordu.

Her evlat gibi bu satırların yazarı da Annesine borçlu kaldı.
Senelerce borçluluk duygusu içersinde için için derin acılar çekti?

***

Bu satırları niçin yazıyoruz?
Anneler de birden bire ölür sevgili okurlar.
Ölüm kaçınılmaz.

Bir gün hepimizin kapısını çalacak.
Yaşayan anneler de, evlatlarını geride bırakıp öbür cihana göç edecekler.
Anneler ölmeden, kıymetini bilin değerli okurlar.

Sadece onun vermesini beklemeyin.

Siz de verin. Önce evlat olarak sevginizi verin.

Eğer evlendiyseniz, sık sık gidip kapısını çalıp, sarılıp bağrınıza basın…

Evlenseniz dahi her zaman kalben onunla birlikte olduğunuzu hissettirin.

Annem benim kendisini sevdiğimi bilir ihmalciliğine kapılmayın.
Hangi anne evladının kendisine olan sevgisini duymaktan bıkar usanır.
Sabah akşam, Annenize babanıza sevgi mesajlarını iletmekten kaçınmayın

Ölüm kapıyı çaldığında; dünya imparatoru olsanız, sonsuzluğa uğurladığınız beyaz çarşafın altında yatmakta olan ruhunu teslim etmiş olan annenize ya da babanıza yapabileceğiniz hiç şey yoktur.

Ne yaptıysanız, o yaşamda iken yaptıklarınızdır!..

Sevgili anamızı burada rahmetle anarken, yetiştirmiş olduğu beş erkek evladının yüksek tahsillerini yapmış çoluk çocuğa karışmış
Vatansever birer fert olarak yerlerini almış olmalarını, eğer sesimiz öbür cihana ulaşıyorsa, sevgili anamıza duyurmak istiyoruz. Gönlün rahat olsun sevgili anacağım!

***

Sevgili anam,  zamanın koşulları içersinde normal tahsilini yapamamış olmana karşın, bugünün okumuş birçok kafalarından daha aydınlık olan bakış açınla, bizi birer ATATÜRK milliyetçisi olarak yetiştirdiğin…

Her türlü bağnazlık ve hurafeden uzak tutarak, aydınlık görüşlerinle hayata hazırladığın ve vatan sevgisinin her şeyden kutsal olduğunu damarlarımıza aşıladığın için…

Evlatların ve torunların adına, sana binlerce kez teşekkür ediyorum.

Rahat uyu anam!

Bizi, kendisine yürekten bağlı olarak yetiştirdiğin Ulu Önder Atatürk’ün mirası Türkiye Cumhuriyeti’ne, her zaman sahip çıkacağımızı, bu ülkede evlatların nasıl yetiştiyse, torunların da, torunlarının torunları da, ay yıldızlı bayrağımız altında vatan topraklarında, tam bağımsız bir ülkenin bireyleri olarak yaşacağından kuşkun olmasın!

Vatanın birlik ve bütünlüğünün korunmasında, ülkemiz üzerinde hain emellerini gittikçe açığa vurmaktan çekinmeyen iç ve dış odaklı güçlerle mücadelede bir adım dahi geri atmayacağımızı, senin huzurunda bütün cihana yeminle ve haykırarak duyuruyorum sevgili anam!

Mekanın cennet olsun demiyorum.

Yürekten bağlı olduğun yüce Yaradan’ın mekanını cennet eylediğinden hiç kuşkum yok!

Zaten bütün anaların mekanı cennettir!
Sen rahat uyu sevgili anam!…

Rahat uyu!..

***

Sevgili okurlar

9 Mayıs Pazar “Anneler Günü.”

Lütfen “Anneler Gününü”, annesi olmayan küçük yavrularımız için, Şehit analarının derin acısına saygı olarak, anne olmanın talihine erişememiş kadınlarımız için, yetiştirme yurtlarında ki anasız babasız yavrular için, “şov” türü görüntülerle kutlamayın.

Anneniz yaşamda ise (Allah uzun ve sağlıklı ömürler versin), o, yılın her günü (sizin) annenizdir.

Sıcak yuvalarda onu her gün bağrınıza basabilir, sevgi duygularınızı iletebilir, ona armağanlar alabilirsiniz.

Bunları yapmanız için “SOSYAL BİR YARA” olan Annesizler gününü beklemenize ve “şovlarla” kutlama yapmanıza gerek yok.

Çünkü komşunuzun evinde “cenaze kalkarken”, siz “davul zurna” ile düğün yapamazsınız”.

Durumu bir de lütfen bu yönden değerlendirin.

BURHAN ÖZBEY

“Ben 1980’den beri meclisteyim…

Özal ve grubu memlekette büyük talan yaptı…

ANAP’ın yaptığı yolsuzluklar çok…

Gerçi ANAP, bunlardan daha az soygun yapıyordu…

AKP hiç sınır tanımıyor… ANAP’ın ruhuna fatiha okutur…”

(Kamer Genç – Sözcü – 29 Nisan 2010)

***

İslami kesimin önemli yazarlarından Mehmet Şevket Eygi…

Milli Gazete’de ki köşesinde bundan bir süre önce (1 Şubat 2010) “ Ey Sahte İslamcılar” dediği kesime (!) yönelik ağır bir yazı yazdı.

Yazının asıl kimleri hedef aldığı konusunda yorum yapmıyor…

Takdiri ve değerlendirmeyi okurlarımıza bırakıyoruz…

X

İŞTE O YAZI

“Haram rant yiyen İslamcılar size yazıklar olsun, iki yakanız bir araya gelmesin, tepe üstü düşün, beter olun, berbat olun! Müslümanlara leke sürdünüz…

Bozuk düzenlerde bozuk işler yapılır nice b… yenilir diyen İslamcılar!…

Bu sapık fetvaya uymaktan dönmezseniz biz sizden, siz bizden beri olunuz, sizi gözümüz görmesin, yıkılın gidin!

İhalelere fesat karıştıran İslamcılar. Başlarınıza o ihaleler kadar taş düşsün!..

Vaktiyle bu düzen bozuk düzen, ellerine fırsat ve imkan geçince bozuk ve çarpık dedikleri düzenin ve sistemin haram nimetlerine  AÇ KÖPEKLER gibi saldıran sahtekar İslamcılar! Bu yolda giderseniz…

Hazret-i Ömer, Ümmettin işini görürken, Ümmet mumunu yakar, kendi işini görürken kendi kandilini uyandırırmış edebiyatı yapan, ellerine imkan geçince saçı bitmedik yetimlerin, fakir fukara halkın hukukun çiğneyen uğursuz İslamcılar… Sizleri gözümüz görmesin…

Kur’an’da Rabbimiz,

‘Allah müsrifleri sevmez… İsraf edenler Şeytanın kardeşleridir…’ buyurmuşken, kendileri Nemrut gibi, Fir’avn gibi, Neron gibi, Şeddat gibi israf, debdebe, tantana, şaşaa, ihtişam, gurur, kibir yaşayan, ne oldum delisi, küçük dağları kendisi yarattı sanan türedi İslamcılar, başınıza HARAM SERVETLERİNİZ kadar taş yağsın!..

Saçlarına yün yumakları ilave edip sözde tesettüre giren dar ve rengarenk elbiseler içinde gezip tozan; erkeklerin şehvetli dikkatlerini açık hafifmeşrep karılardan fazla çeken İslamcı sayın bayanlar!..

Ya tevbe edip dosdoğru tesettüre girin, yahut bu numaraları, bu tiyatroları bırakın.

Arazilere daha fazla yapı, daha fazla kat izni çıkarıp, bu yüzden oluşan rantlardan milyonlarca lira HARAM KOMİSYON ALAN İSLAMCILAR!  Sizin yatacak yeriniz yoktur…

Emanetleri ehil ve layık olanlara değil, kendi yararına, yakınlarına, akrabalarına dağıtan, nepotizm yapan (ailesini. Sülalesini zengin eden), EMANETLERE HİYANET EDEN İSLAMCILAR!.. Sizin yatacak yeriniz yoktur.

Bir yandan sunnî görünen, öte yandan ne kadar reformcu olduğunu, yenilikçi, bid’atçı, değişimci varsa onlarla işbirliği yapan bukalemun tıynetli İslamcılar! Bu münafıklıklarınız cezasız kalır mı sanıyorsunuz?

Yâranlarını, yalakacılarını, yağcılarını, meddahlarını, pohpohlayıcılarını mükafatlandıran, ONLARIN ÖNÜNE YAĞLI KEMİKLER ATAN, övgülere doymayan İslamcılar!

Tarihte ki benzerlerinizden hiç ibret almaz mısınız siz?

Riyaset, makam, mevki, erike, şan, şeref, ün, alkış delisi İslamcılar!..

Hubb-i riyasetin cinsel şehvetten 360 kat fazla ve yakıcı olduğunu size hiç söylemediler mi?

Mukaddes davamızı deve eden İslamcılar!

Allah’ın ayetlerini ucuza satan İslamcılar!

İslam’ı ve Müslümanları yeryüzünden kazıyıp silmeye yemin etmiş harbi, militan, amansız KAFİRLERLE İŞBİRLİĞİ YAPAN İSLAMCILAR!..

İslam’ın ve Ümmetin önündeki en büyük engeli oluştan İslamcılar!

Veyl size!.. Eyvah size!.. Efsus ki Efsus (yazık) size!..”  (M. Şevket EYGİ)

***

BU YAZIYI BİZ YAZSAYDIK

Böyle ağır bir yazıyı İslami kesinin önde gelen yazarlarından biri yazmışsa… Bize söyleyecek bir şey kalmaz…

Şayet bizler böyle bir yazı yazmış olsaydık

Denilecekti ki:

“Ne olacak muhalif, zaten iktidara karşı, önyargılı yazar.

Huzuru bozmak…

Kafa karıştırmak…

İktidarı kötülemek için…

Art niyetli çaba sarf ediyor, vs..”

Yazımızın başlangıcında da belirtmiştik…

Biz yorum yapmayacağız.

Yapmamıza da zaten gerek kalmamış.

Her şey o denli açık seçik ve anlamlı biçimde ortaya konulmuş ki…

Muhatapları düşünsün…

Sadece tek bir cümle ile yazımızı bitirmek istiyoruz

Gerçekten bu ülkeye çok çok yazık oluyor… Allah yardımcımız olsun!

Ne diyelim!

BURHAN ÖZBEY

Kavga ne için gerekli?

Gittikçe elimizden kaymakta olan ülkemiz, vatanımız, millet olarak gurur ve haysiyetimiz, ekonomik ve siyasi bağımsızlığımız için!…

Gençlerimizin, yavrularımızın güvenli bir geleceğe kavuşmaları için!

Kimi işbirlikçilerin yarattığı tahribat nedeniyle yerlerde sürünen basın mensuplarının onurlarını kurtarmak için!…

***

İşsizlik, yoksulluk, sefalet, partizanlık, haksızlık, adaletsizlik, yolsuzluk iddiaları, adam kayırmalar, bireysel ve kurumsal despotluk almış başını gidiyor…

Ancak, hal böyle iken, yaygın (ulusal değil) ve yerel medyamızda ne birinci sayfalarında ne de anlı şanlı yazarlarının köşelerinde, istisnalar dışında ülkeyi yönetenlere, siyasi erklere yönelik elle tutulur ciddi uyarılar ve eleştiriler yok…

Yaygın basında olsun yerel basında olsun, gazeteyi yönetenlere, köşe yazarlarına ya da televizyon program ve yapımcılarına, medya patronları tarafından son yılarda sürekli söylenen tek söz şu:

“Aman AKP’ye dokunmayın, iktidarla uğraşmayın, Belediye başkanlarını, il yöneticilerini ve milletvekillerini sakın eleştirmeyin!”

Ülkenin neredeyse tüm illerinde, çok az istisna dışında, bu sözlerin yazılı ve görsel basın mensuplarına “balyoz” etkisinde sabah akşam söylendiğinden, zerre kadar şüphemiz yok!

***

Hangi dönemde olursa olsun; iktidarlara bilerek ve çıkarı için dokunmayan, yönetimin başarısızlıklarını, yanlışlarını, yolsuzluklarını ve yapmış olduğu partizanca uygulamaları görmezden gelen köşe yazarlarına söyleyin Allah aşkına nasıl  toplumcu ve ülkesini seven “yazar” diyebileceksiniz?.

Yaşanan tüm olumsuzluklara karşın, hangi devirde olursa olsun iktidarı eleştirmeyen, üzerine gitmeyen, düzene uyan gazeteciler, köşe yazarları, televizyoncular geceleri yastıklarına nasıl huzur içerisinde başlarını koyup uyuyabiliyorlar, anlayabilmek olanaklı değil!

***

Dönün yakın tarihe bakın!

1900’lü yılların başında…

Kötü yönetimlerle, yolsuzluklarla, ülkeyi dış güçlere teslim ederek felâkete götürenlerle, her türlü tehdit ve baskıya karşın canları pahasına savaşım vererek…

Gözünü kan bürümüş iktidar tutkunları tarafından düzenlenen saldırı ve suikastlar sonucunda ilk basın şehitleri olarak tarihe geçmiş olan ve bugün saygıyla anılan:

Hasan Fehmi’ler, Adnan Samimler, Zeki Beyler, Hilmiler, Hasan Tahsinler…

Neden canlarını verdiler?

Onların dünya zevklerini tadarak keyif içerisinde yaşama hak ve istekleri yok muydu? Onların çoluk çocukları yok muydu?

***

Basının duayenlerinden değerli yazar Hıfzı Topuz, gazetecilere yönelik suikast ve cinayetleri anlattığı “Özgürlüğe Kurşun” (Remzi Kitapevi) adlı kitabını, acaba neden bugünlerde yazıp yayınlamak gereğini duydu?

Mücadele gücünü yitirmiş, dünya nimetlerine tutsak olmuş, gerçekleri görmezden gelip gününü gün eden, pek çok anlı şanlı köşe yazarını, vicdan muhasebesine çağırmak için mi kaleme aldı dersiniz?

X

Değerli okurlar;

Ülkenin uçurumun kenarından dönmesi ve kötü gidişattan kurtulması için, vatanı, bayrağı ve milleti için, her türlü tehdit ve baskıya karşın cesaretle gerçeklerin üzerine gidebilecek yürekli ve gerçek vatansever köşe yazarlarına gereksinimi var!!!

Sürekli olarak “İktidarı eleştirmeyin!” diyen, bu yönde çalıştırdıklarına baskı yapan medya patronlarına tavır koyabilecek ve doğrular, gerçekler hak ve adalet uğruna mücadele edecek yürekli ve “kavgacı köşe yazarları” aranıyor.

Hasan Fehmi’ler, Adnan Samim’ler, Zeki Beyler, Hasan Tahsin’ler gibi!..

***

Milleti, vatanı, ülkesi için mücadele etmeyen, halkı ve toplum vicdanı adına yönetimleri eleştiren, uyarıcı yazılar yazmayan, yalaka, yağcı  köşe yazarlarının yazılarını okumayın!..

Okumayın ki, bir zaman gelsin, akıllarını başlarına toplamazlarsa itibar ve varlık  olarak yok olacaklarını, tükeneceklerini ve bir daha toplumda yüzlerine bakılmayacağını anlar duruma gelsinler!

Hangi meslekte olursa olsun, ister siyasetçi, ister basın mensubu isterse işadamı ya da bürokrat olsun; namusuyla, şerefiyle, içtenliğiyle görevini yerine getiren ve ahlâki akidelere dayalı olarak topluma hizmet verenlere tabi ki sözümüz yok!

“Kavgamız”, kavga etmesi gerektiği yerde olup da, kişisel çıkarı için “kavgadan kaçanlaradır!…”

Demokratik kavgaların yapılmadığı yerlerde, demokrat ülke varlığından, toplumun rahat ve huzurdan söz edilemez!..

Edilse edilse  “demokrat despotluk” tan söz edilir!…

Bugün olduğu gibi…

BURHAN ÖZBEY

Sevgili okurlar…

Ülke “kaynıyor” ve “sarsılıyor…”

Aylardan beri, gündem değişmiyor…

Ergenekon… Balyoz.. Anayasa değişikliği… Referandum vs…

Üretim, yatırım, işsizlik, istihdam, yoksulluk ve yolsuzluklardan tek bir ses ve en küçük bir icraat yok…

İnsanlar bıktı usandı. Yaşama sevinçlerini yitirir oldular…

Cinayetler, intiharlar, yoksulluk görülmemiş ölçüde arttı…

Millet kesiyor, doğruyor ya da kendini iplere asıyor…

AKP hükümeti, ekonomide ki çöküşü unutturmak, halkın dikkatini başka yerlere çekmek için ne gerekiyorsa onu yapıyor…

***

Artık çok net ve tartışmasız biçimde anlaşıldı ki; hedef de Türk Silahlı Kuvvetleri ve yargı var…

Ordunun üst kademelerinde yıllarca görev yapmış…

Atatürk’e ve ilkelerine yürekten bağlı… (zaten en büyük suçları da bu ya (!))

Hain PKK terör örgütüne karşı kahramanca savaşmış üst rütbeli komutanlar…

(F) tipi projeye dayalı olarak yıpratılmakta ve halkın gözünde küçük düşürülmeye çalışılmakta…

Tartışmasız tabi ki ikinci hedef  yüksek yargı!…

***

“Hayır durum böyle değil”, diye karşı çıkanlara biz de diyoruz ki…

Ülkede düşünce özgürlüğü (!) ve demokrasi (!) varsa, biz böyle düşünüyoruz…

Var mı itirazı olan!…

Şu duruma lütfen bakar mısınız?

Balyoz davasında önce tahliye, sonra tutuklama…

Ardından tahliye edilenleri yeniden tutuklama…

Tutuklama kararı alan savcıların, Başsavcı tarafından görevden alınmaları…

Neler oluyor?

Anlayabilmek olanaklı değil!

Sabah akşam yatıyoruz kalkıyoruz ayni şeyler…

***

Yürekli vatanseverler: KORKMAYIN VE SİNMEYİN!

Gerçek Atatürkçüler KORKMAYIN!

KORKMAYIN Cumhuriyete, laikliğe ve demokrasiye gönül vermişler!

Yaşananları dikkatle ve ibretle izleyin ama olanlardan KORKMAYIN!

Havada korku bulutları, karada Abdülhamit hafiyeleri yaratanların oyununa

gelip, haklı davalarda ürkek olmayın, KORKMAYIN ve SİNMEYİN!

Korkması gerekenler sizler değil, “bugün korkulacak işler yapanlardır!”

***

Yüreğinde gerçek vatan sevgisi olan herkese sesleniyoruz:

Temel hedefimiz ve çıkış yolumuz, Anayasamızın ilk dört maddesine yürekten sahip çıkarak, hukuka ve yasalara bağlı olarak kararlılıkla yola devam etmek, “aman bana da bir şey olur” ürkekliğine kapılmadan ve “sütre gerisine çekilmeden” Cumhuriyetimize sonuna kadar sahip çıkmamız gerekir..

Tekrar ediyoruz, mücadelemiz tamamen hukuka ve yasalara bağlı olmalıdır…

Gerisi milletin özverisi ve kararlılığından ibarettir…

***

Bakın Yüce Önder ne diyor:

“Yalnız mitingler ve benzeri gösteriler, büyük gayeleri hiçbir zaman kurtaramaz, ancak doğrudan doğruya ulusun sinesinden doğan ortak güce dayanırsa kurtarıcı olur…” M. K. Atatürk

Sevgili okurlar…

Demek ki “büyük gayelere ulaşmak” sadece mitingler yoluyla olmuyor.

Halkın içinden fışkıracak cevherin ortaya çıkması gerekir…

Cevherin ortaya çıkmasını ve azmin ateşlenmesini sağlamak da; topluma önderlik yapan kahramanlara düşmektir…

Kahramanların çıkması gecikiyorsa, halkımızın her bir bireyi neden birer kahraman olmasın!

***

“Büyük önder Atatürk varoluş nedeninin farkındaydı.

Bu sorumluluktur ki…

Üç kaburga kemiği kırık haldeyken doktorlar istirahat etmesini önermesine rağmen…

Sakarya Savaşı’na gitmeye hazırlanmış, doktorlara:

“İYİLEŞMESİ GEREK BEN DEĞİL VATANDIR” demiştir” (*)

***

Fazla söze gerek var mı?

Yazımızı Büyük Kurtarıcımızın, bugünlere ışık tutan sözüyle noktalıyoruz…

“SÖZ KONUSU VATANSA GERİSİ TEFERRUATTIR!” (M.K. Atatürk)

BURHAN ÖZBEY

(*) “Zihinsel Uyanış” Ethem Kocabaş – Altın kitaplar – Sayfa: 69

2010 Türkiye’sinde artık iç savaşı çağrıştıran ciddi çatışmalar başladı…

Sanki kılıçlar çekildi kalkanlara siper olundu.

Çatışmada Allah korusun, işin sonu nereye kadar gidecek belli değil!

Öbür yandan kimin yarın hangi gerekçeyle tutuklanacağı, kimin başına nasıl bir felaket geleceği kestirilemiyor!

Sözü fazla uzatmayalım… Söylenmesi gerekenleri…

Tarihe ve şimdi hayatta olmayan duayen bir gazeteciye bırakalım.

Demokrasi ihlallerinde, diktatörlüğe ve totaliter idareye gidişlerde, asıl ve gerçek suçlular kimler oluyormuş ibretle hatta şaşkınlıkla birlikte görelim.

İşte  Metin Toker’den (1955’den) bugüne (2010’a) mesaj!..

Sanki günümüze gönderilmiş anlamlı bir mesaj…

X

İŞTE O YAZI:

“Zamanımızda diktatörlükler bir günde kurulmuyor.

Böyle bir rejimi yerleştirmek için artık uzunca bir müddete ihtiyaç duyuluyor.

O yolda ilk adımlar evvela ürkek ürkek atılıyor.

Ancak mukavemetle karşılaşılmadığı takdirde ki sürat artırılıyor ve bir sabah uyandığınızda bakıyorsunuz totaliter idare başınızın üstündedir.

***

“Hele iktidara hükümet darbesi yaparak değil, demokrasinin usullerinden faydalanarak, yani milletin reyi ile gelmiş bulunanlar sonradan bir diktatörlük hevesine kapıldıklarında, mutlaka ve mutlaka ihtiyatlı davranıyorlar.

Artık belli olmuş sırayı takip ederek hürriyetleri teker teker azaltıyor, muhalifleri teker teker susturuyor, sonra hepsini birden yok ediyorlar.

1932 ile 1925 arasında Alman siyasi hayatının nasıl geliştiğini tetkik etmek bu hususta son derece faydalıdır.

***

“Totaliter rejimlerin yerleşebilmek için bir zamana ihtiyaç göstermeleri milletlerin büyük şansıdır.

O müddet zarfında diktatörlerin ümitlerini kırmak, hayallerinin asla gerçekleşemeyeceğini kendilerine hissettirmek, gidişe karşı barajlar kurmak mümkün hale gelebilmektedir.

“Eğer bir memleketin münevveri (aydınları) türlü sebepler altında, bahis mevzu zaman içinde demokrasiye ihanet etmezlerse…

Orada totaliter idare asla kurulmaz.

“Ne var ki teşebbüsü beşiğinde boğmak lazımdır.

Bunun içinse her şeyden evvel hakimlerin ve gazetecilerin, vazifelerini bir an dahi ihmal etmemeleri gerekir.

Bir milletin ana muhafızı nasıl orduysa, ayni şekilde demokrasi rejiminin ilk müdafileri de hakimler ve gazetecilerdir.

Bir idare o Seddi aştı mı artık onu diktatörlük yolundan alıkoymak son derece güçtür.

***

“Totaliter rejime giden memlekette sıra aynıdır.

Evvela basın susturulur.

Bu iş için kullanılan organ adliyedir.

Gazeteciler en sudan sebeplerle mahkemelere sevk edilir.

“Onlar hakkında kolaylıkla hüküm alınırsa, bazı hakimler sızlayan vicdanlarına rağmen – bunlar yakınlarına vicdanlarının sızladığını söylerler, sonra ellerine havaya kaldırıp ‘ne yaparsın birader’ diye üzerlerine tazyik yapıldığını hissettirler- hükümetin istediği haksız kararları verirlerse, hele temyiz ayni sebepler yüzünden bunları tasdik ederse memlekette tazyikin artırılabileceğine kanaat getirilir ve bir adım atılır.

Basına böylece dehşet salındıktan sonra sıra mutlaka muhaliflere, onların elebaşlarına gelecektir.

***

“Bu sefer adliyeden onlar hakkında hüküm istenilir.

Hür basın ve muhalefet susturulunca diktatörlüğe giden yol açılmıştır.

Halbuki bu müddet zarfında iktidara ‘hayır’ demek kabildir ve o kadar zor değildir.

“Eğer niçin takibata maruz bırakıldıkları herkes tarafından mükemmelen bilinen gazetecilerin davaları sırasında, bütün basın onları tek bir vücut halinde tutarsa, onlar hakkında cereyan eden muameleyi tafsilatıyla ve büyük başlıklarla, resimler verirse, meseleyi umumi efkârın meselesi haline getirirse, iktidar bu neviden maceralara tekrar girişmekten ürkecektir.

***

“Arkadan bir tek hakim kendisine istenilen haksız kararı vermeyip, hak ve hakikati tazyik yapanların suratına çarparsa…

Diktatorya heveslileri mutlaka durur.

Bunu yapacak hakim ise sadece şeref kazanır.

İdare makamları kendisine ne yapabilirler ki.

Olsa olsa işine son vereceklerdir.

Böyle bir meselede ki kararından dolayı mağdur edildiği bilinen hakim bir kahraman mertebesine yükselir

Ve başkalarının avukatlıkta yıllarca elde edemediği şöhrete bir tek günde varır.

Bu aç kalmak mı lütfen söylenir mi?

***

“Eğer Nazi Almanya’sında muhalefet liderleri susturulurken böylesine davranabilseydiler.

Eğer Nazi Almanya’sında ilk tevkif edilen muhalefet liderini bir hakim derhal serbest bıraksaydı.

Eğer gazeteciler ve hakimler demokrasiye süfli sebeplerden dolayı ihanet etmeselerdi.

Ne kadar tazyik yapılırsa yapılsın sadece vicdanlarının ve vicdanlarının sesini dinleselerdi.

Bir Hitler memleketin başına bela kesilebilir miydi?”

( Metin Toker – Akis Dergisi – 27 Ağustos 1955) (*)

***
Daha ne söylenebilir ki?

(*) Yazının alındığı kaynak; “Metin Toker’den Akisler” – Özden Toker – Kurtul Altuğ- Bilgi yayınevi – Birinci Basım Ekim 2007 – Sayfa 21-23.

BURHAN ÖZBEY

Filme henüz gitme fırsatımız olmadı ama gidenlerin pek çoğundan olumlu tepkiler almış bir yapıt olduğunu görüyoruz. İzleyenlerin filmden ağlayarak çıktığını öğreniyoruz… Anlıyoruz ki çok az eleştiri dışında, izleyenlerin neredeyse tamamına yakınının beğendiği bir film.

Film’de çekim hataları, teknik ya da sunuş eksikleri olabilir… Tabi ki her filmin dört dörtlük olması diye bir şey söz konusu olamaz… Bunları ayrı tutarak diyoruz ki, film topluma Atatürk’ün yüceliğini aksettiren anlamlı bir eser olmuş diyebiliriz…

****

Sabotaj nasıl yapılıyormuş?

Bunu Vatan gazetesi yazarı Ruhat Mengi’ nin Star TV’de geçtiğimiz Pazar (14 Mart’ta) yayınlanan “Her Açıdan” programında, Sayın Mengi’nin yaptığı açıklamadan öğrendik…

İstanbul’da bazı sinemalarda şöyle bir şey oluyormuş.

Film’den saatler önce 40 – 50 kişilik rezervasyonlar yapılıp koltuklar kapatılıyormuş. Tabi filme başlamaya yakın gelenlere, maalesef yerlerimiz rezerve edildi deniyormuş. Ancak rezervler filme başlamak üzere iken iptal ediliyormuş.

Halkın filmi görmemesi için uygulanan bu haine metodu tabi ki kimlerin yaptığı konusunda bir şey söylenemez. Çünkü günümüzde sütre gerisinde kalarak (saklanarak), gizli saklı işler yapmak, gizli tanık olmak, internet sitelerinde ki yazı altlarına yorumlar yaparken sahte isimler kullanmak vs… Günümüz ülke yönetiminde ne yazık ki bu utanç verici rezilce olgularla her zaman karşılaşmak mümkün oluyor…

****

“Pis tezgah!

Artık bırakın hukukun, vicdanının ve ahlakın bile pas pas yapıldığı bir süreci yaşıyor. Görüyorsunuz AKP’yi din gibi gören kafalar, ona ibadet adına dehşet rezillikler tezgahlanıyor.

Hiç kuşkunuz olmasın; bunlar AKP karşıtlarının evine esrar ve eroin paketlerini bile bırakacak kadar alçalmışlardır.

Anlamadığım şey, mukaddes dinimiz İslâm’da ve diğer kitaplı dinlerde kul hakkı diye bir gerçeklik var iken bunların dininde bunun nasıl olmadığıdır!

(……..)

Hem çalar hem zulmederler ama kendini ben bunları Allah için yapıyorum diye de kandırırlar. İşte bu hastalıklı güruhun san marifeti gizli tanıklardır…” (Yeniçağ – Sabahattin Önkibar – 14 Mart 2010)

****

Sayın Önkibar’ın belirttiği gibi, AKP karşıtları olan herkese yönelik, komplolar, sabotajlar yapılabilir. Bunun her zaman göz önünde bulundurmak gerekir. Evet cebinize, çantanıza esrar eroin paketlerini bırakacak ölçüde alçaklaşabilirler…

Militanlık olgusu içerisinde olanların kıldıkları namaza, tuttukları oruca kesinlikle inanmamak gerekir. Çünkü Önkibar’ın vurguladığı gibi bunlar her kötülüğü yaparken, “Allah için yapıyoruz” gerekçesine dayandırırlar…

Cumhuriyeti ve Atatürkçülüğü savunan bir köşe yazarının internetteki yazısının altına salt bu yönde düşünce taşıdığı için “Yakında seni de Ergenekoncu diye alırlar…” yorum ekleyen zihniyetin arkasında kimler var. Bilinmiyor mu?

ABD’nin önemli gazetelerinden olan Walt Journal Street  gazetesi ne yazıyordu?

Türkiye yolsuzluklar ve otoriter yönetim kaosu altında sarsılıyor… Yolsuzlar konusunda ülkede ağzını açabilen ve sorgulayan var mı?

Yandaşlara ihale dağıtımı ve iş vermeler…

Tepelerde ki birilerinin plazalar dikmeleri yönünde ki iddialara karşın, sorumlu mevkilerden ses verebilenler var mı?

Türkiye’nin bugün “korku imparatorluğu” olmadığından kim söz edebilir?

Türk basının durumunun yağcılık ve yalakalık bakımından ne tür batağın içinde olduğunu hatırlatmaya gerek var mı?

Ne demişti geçmişte bir ünlü gazeteci Hüseyin Cahit Yalçın?

“Kanalizasyon toprağın altından geçer ama Babı-ali’de üstten akar”

Ya bugünleri görseydi ünlü gazetecimiz ne derdi ve nasıl düşünürdü çok merak ediyoruz?

BURHAN ÖZBEY

Sabah açıyoruz televizyonu irtica planı…

Akşam açıyoruz balyoz, kafes, ıslak imza vs…

Nedir bu Allah aşkına?..

Aylardır ve son biri ki yıldır, hep aynı konu ve konular…

Sayın Başbakan!

Bu ülkenin başka sorunu yok mu?

İşi gücü bıraktınız, sürekli ayni konuları ve yakınmaları ortaya koyuyorsunuz…

Yok Ergenekon…

Yok köşe yazarları…

Yok sözde açılım dayatması vs…

Bıktık usandık!

Vallahi de bıktık, Billahi de bıktık!

Ortalık yangın yeri…

İşsizlik aldı başını gidiyor…

Sefalet diz boyu…

Gün geçtikçe insanlar daha da yoksullaşıyor…

Sokaklar, caddeler yaşlıların yanında, avuç açan GENÇLERLE doldu!..

Ağzınızdan bir tek gün, üretime ve istihdama dönük umut verici bir sözcük çıkmıyor… Siz de haklısınız.

Öyle ya, neyi söyleyecek siniz?

Ortada üretim ve istihdam diye bir gelişme yok ki.

Emeklilere yaptığınız zammın farkına bile varılmıyor…

Varla yok arası bir şey…

Bu devirde 600- 700 liraya geçim olur mu?

Tabi olmaz… Ancak sürünülür…

Söyler misiniz 2007 Temmuz seçiminden bu yana, AKP nin yani iktidarınızın ekonomiye, işsizliğe, geçime dönük tek bir olumlu sayılacak icraatı oldu mu?

****

Başbakanlığınızın ilk aylarında halka ne demiştiniz?

“Üç yıl bekleyin sonunda cebiniz para görecek”

Gördü mü?

Bırakın cebimize para girmesini, ne varsa onlar da tükendi!

Ne dediniz?

“Yolsuzlukların damarına girdik…”

Sonuç ne oldu?

Durum ortada, bizim bir şey söylememize gerek var mı?

Koskocaman bir hiç!…

İşinize gelince yargıya güvenelim, gelmeyince yargı yanlı vs..

****

Sayın Başbakan!…

“Deniz Feneri” davası ile ilgili, neden tek bir kelime edilmiyor?

Oysa neredeyse bütün önemli davalar, en küçük ayrıntısına kadar dizi film gibi halkın önünde konuşuluyor…

Her nedense(!) Deniz Feneri davasından ortalıkta “tıs” yok!

Vatandaş bu davayı toplumda açık açık konuşmaktan ve içsel yargılamadan ürküyor… Konuşursa başına bir şey geleceğinden korkuyor…

Bir başbakan çıkıp kamuoyunun önüne, medya patronlarına köşe yazarlarınızı işten kovun diye talimat gibi tehditte bulunur mu?

Bunun normal kabul edilebilecek bir yönü var mı Sayın Başbakan?

Bu şu anlama gelmez mi?

Ey bugünlerde el değiştireceği söylenilen tanınmış ve trajı yüksek gazeteleri satın almanın niyet ve girişiminde bulunan zatı muhteremler! – tabi sizin adamlarınız değillerseler – , Sizlere sesleniyorum; “alacağınız gazetelerde ki eski köşe yazarlarını, devir teslim işinden sonra, derhal kapı önüne koyup ‘size bu dükkanda ekmek yok(!)’ demeniz gerekir, aksi halde vay halinize!..”

Neredeyse milletin tamamı “korku paranoyağı” oldu!

“Aman telefonda konuşma!”

“Sakın AKP’yi eleştirme!”

“Gazetelerde yazı yazma!.. vs.”

Nerede yaşıyoruz Allah aşkına!

Kendi ülkemizde mi, yoksa Hitler Almanya’sında mı?..

Bıktık, usandık!..

Vallahi de bıktık usandık, Billahide bıktık usandık…

****

Yarbaylar albaylar, generaller, amiraller suçlu da, onların başında bulunan ve TSK’ nın sevk ve idaresinden sorumlu en önemli mevkide bulunan, genelkurmay başkanlarından, Hilmi Özkök’ler, Yaşar Büyükkanıt’lar neden sorumlu ve suçlu bulunmuyorlar?

Televizyonda her gün dizi film gibi sabahtan akşama kadar darbe iddiaları ve darbecileri (!) izliyoruz. Suçlananlar hep astlar, en üst komutanlardan haber yok! Şaşırıp kalıyoruz!

Darbe planlarını; astsubaylar, yüzbaşılar, binbaşılar, albaylar kendi kendileri mi hazırladılar, üst komutanlarının haberi ve talimatı olmadan?

Eğer öyle ise, bu, ordumuz ve de milletimiz adına çok büyük talihsizlik değil mi? Astlar bir sürü halt karıştırıyor, en üstlerin hiç haberi yok(!) Astlar komutanlarının bilgisi olmadan darbe yapacaklar ve hükümeti devirecekler (!)

****

Levent Kırca’dan, komedi içerikli bir yakıştırma,“tam bir dram!”

Kırca’nın; konuk olarak katıldığı TV-8 de, Oktay Kaynarca ve Zara’nın sunduğu “Salı Pazarı” programında (2 Mart Salı) yaptığı espri şöyle:

“Televizyon binasına girerken biri yanıma yaklaştı.

Kendisinin paşa olduğunu söyledi.

Benimle konuşmak istiyormuş.

Adamı dinlemedim.

Git kardeşim başımdan, kimi kandırıyorsun, paşalar içerde sen dışarıdasın, olacak iş mi dedim(!)”

Başka söze gerek var mı?

BURHAN ÖZBEY