GÖLGEM YORGUN, BEN YORGUN
Temmuz 28, 2009 tarihinde admin tarafından
BİZİM KEMER YAZILARI kategorisinde yayımlanmıştır.
Uzanırsınız gecenin bir vakti yatağınıza.. Hayatınızı sorgularsınız.. İki damla yaş süzülür geceye inat..
İşte öyle anlardan birinde, başlarsınız dörtlükler sıralamaya..
Bu şiir de bunlardan biri işte..
İnsanlara, hayata, kısacası evrene yorgunluğumu anlattım…
Dökülüverdi yapraklar gibi kalemimden…
GÖLGEM YORGUN, BEN YORGUN
Bazı geceler düğümlenir hayat boğazıma…
İki damla gözyaşı yarışır yanaklarımda…
Bir rüzgar eser uzaklardan ılık ılık
Ay üzgün, yıldızlar üzgün, ben yıkık…
Direnir kalbim sahteliklere, acılara
Dudağımda buruk bir gülümseme
Alay edercesine hayatla
Boynu bükük, dilimde bir beddua…
Gözyaşlarımı akıtıyorum içime
Hayatın kahrını çekmekten şikayetçi yüreğim
Her yokuşun inişi de var çıkışı da, bilirim
Mehtap yorgun, deniz yorgun, ben yorgun..
Hiç yabancısı değilim yalnızlığımın
Kaç zamandır duyamadım sesini dostlarımın
Acısını hissediyorum nankörlüklerin
Gölgem yorgun, bedenim yorgun, ruhum yorgun….
Yakamozların gölgesinde dalga sesleri
Yırtıyor sessizliğini gecenin bir balıkçı teknesi
Kimseler duymuyor ki yalnızlığımın sesini
Kayan yıldızlara sor bundan sonra beni…
N.U.
Sayın Nevriye hanım…
Şirinizde kullandığınız duru dil ve anlatım biçiminizi çok beğendim.
Ve elbet kutluyorum sizi.
Elinize yüreğinize sağlık.. Her zaman var olun.
Saygılarımla,
yılmaz
ajda dan “bambaşka biri” ni dinle veya gg dan “i will survive”.
bu şiide sanki beni anlatmışsınız inanın şuan yaşadıklaımın dili olsa bukadaroludu yüreğinize sağlık
yıllar yoruyor insanın yüreğini acımasızca hoyratça ama farkında bile olmuyor en yakınlarınız en sevdikleriniz göz yaşları akıyor sessiz savunmasız yüreklere acıtıyor kanatıyor kan kırmızı ama görünmeyen bir kan hiç görülmedik bir kırmızı göz alacak kadar işte o sadece yüreklerdeki kan alaca karanlık sabahlarda hayata dönüyor o yürek savunmasız acılardan bin parçaya bölünmüş ama herşeye ramen doğuyor güneş o kapkaranlık gecenin üstüne geceler kimlere neler çektirdi bilinmez
aslında bilinir yüreklrin yangını ama bilmezden gelinir benim yüreyimde parampara öylesine yorgun ve dargınki ben olanları hi haketmedim
çok güzell