KOPYALA YAPIŞTIR’I YOK BU HAYATIN

Temmuz 13, 2009 tarihinde tarafından  
BİZİM KEMER YAZILARI kategorisinde yayımlanmıştır.

KOPYALA YAPIŞTIR'I YOK BU HAYATIN

Bu köşede bugün bir konuğumuz var. Antalya’da uzun yıllardır yerel gazete ve site yöneticiliği yapan, şu anda www.ajansbir.com sitesini yöneten bir gazeteci arkadaşımız. Sayesinde bu sitede de yazıyorum. Geçen gün bir söz aldım kendisinden. Karşılıklı olarak sitelerimiz için bulduğumuz ortak bir başlık ile yazı yazacaktık. Ve yazılar ortaya çıktı. Yazı başlığının isim annesi o.   Hep isim babası olacak değil ya…

Bir sevda uğruna çoğu zaman, kapılır gideriz bir insanın peşinden… Ona uymaya, tamamlamaya çalışırız..

Bir elmanın diğer yarısı sanıp, gözü kapalı hayatımıza alırız…

İlk zamanlar güzeldir hep… Tamam hayatımızın anlamı deriz.. Yaşadıkça değişik huylarıyla karşılaşırız…

“Kopyala Yapıştır” bir hayattır bu…

Yani önceleri “neyse, olur, düzelir, önemli değil” desek de, daha sona bizi yıpratmaya başlar..

“Kopyala Yapıştır” hayattan uzaklaştırır, soğutur…  Ayrılık da kaçınılmazdır…

Geçen bir süre içerisinde kendi benliğimize döneriz.. Hatalardan ders alarak, daha emin adımlar atmaya çalışırız.

Gençken insanın gözü karadır.. Yaş ilerledikçe seçici olmaya başlar…

Elbette insanların kusurları olacaktır.. Kendine göre olmazsa olmazları…

Bir özür dilemenin, susmayı bilmenin yeri ayrıdır.

Kurtarıcı unsurlardır bunlar… Bir gönül alma, tatlı bir söz karşısında hangi insan katılığını sürdürebilir.

Kişi haddini bildikçe, saygı duydukça, anlayışla uzun sürer birliktelikler…

Kimse, karşısındakini kendisine benzetemez… Değiştiremez…

“Kopyala Yapıştırı” yok bu hayatın, bu insanların…

Değişen değerlerle birlikte insanların karakterleri, istekleri de yönleniyor.

Eskiden boyun eğen insanlar, artık “hayır” demeyi öğreniyor..

Özellikle kadınlarımız…

Eli ekmek tutan, ayakları üzerinde durabilen çalışan kadınlarımız, istemedikleri davranışlar karşısında direnebiliyor.

Çocuklarımıza bakın.. Gelişen teknoloji ile birlikte daha küçücük yaşlarda sanki koca bir birey edasıyla nasıl da kafa tutuyorlar…

Hayat bir kere dostlar… Tekrarı yok…

Çağa, mahalleye, aileye uygun kararlarla dik durmayı bilen insanoğlu, artık “önce ben” demeyi öğreniyor.

Her ne kadar arada bir çizgi dışına çıkılsa da -ki adına çılgınlık diyoruz- bu küçük olgular hayatımıza renk katıyor.

Eşlerimizin de hayatlarına yapışırız… Çok farklı kişiliklerin oluşturduğu birliktelikleri sürdürmek kolay değil elbette… Hayatımıza aldığımız her insandan bir parça taşıyoruz… Kopyalayıp yapıştırıyoruz kendimize… Olgunluk çerçevesinde puzzle parçaları gibi birleşiyor… Ortaya değişen kişilikler çıkıyor.

Yapılan hatalar, kırılan kalpler, unutulmayan sözler… Karşılıklı özveriler… Verilen ama bir türlü tutulmayan sözler… İhanetler, yalanlar… Her yaşanan tecrübedir insana..  Hep daha iyiyi, daha güzeli bulma hırsı, geçen ömür içinde paydaları oluşturur.

“Kopyala Yapıştır” hayatlardan bahsederken, çocuklarımızı unutmamak gerekir…Hep kendimiz gibi olmalarını isteriz… Bizim istediğimiz gibi giyinsinler, bizim müziğimizi dinlesinler, bizim yemeklerimizi sevsinler… Saçlarını, kıyafetlerini, arkadaşlarını beğenmeyiz… Mükemmel olmaları için karıştıkça karışırız hayatlarına… Kendi kopyamızı yapıştırırız onlara… Unuturuz ki, onlar bizim parçamız… İki insanın karmaşığıdır çocuklar… Birinin hırsını, diğerinin inadını alır… Bir tarafın gözlerini, diğer tarafın saç rengini taşır…

Ama kişilik olarak kendimizi yapıştıramayız.                                                                      Unutulmamalı ki her birey ayrı bir dünyadır.

Ayrı dünyalara dalın, ama “kopyalayıp yapıştırmak” yok…

  • Netinial Internet

Yorumlar

“KOPYALA YAPIŞTIR’I YOK BU HAYATIN” adlı makaleye 2 yorum yapilmis
  1. Ali Kemal Özçelik dedi ki:

    Çok seslilik iddiasıyla başlanan yayın, bu defa çok renkliliğe dönüşmüş,
    Antalyadanda takip edildiğinizi bilin ve çizginizi bozmayın,
    Hayırlı olsun Nevriye,

  2. Anonim dedi ki:

    ben hayatı boyunca söz hakkı tanınmamış bir kadın ve anneyim hayatım boyunca eşimin istekleri heşeyden önce geldi benim için kendimi onun ve çocuklarım için hep geriye bıraktım sonunda bende varım dedim ama biaz değil çok geç kalmıştım yaptığım bütün fedakarlıklar uçtu gitti meyerse kıymet bilmez birileri iin kendimi unutmuşum yazılan yazıların hepsi benim 30 yıllık ömrümde yaşadıklaımı eksik olarak özetlemiş gibi hayata karşı öfkeyle doluyum ben kadının unutulduğu itilip kalkıldığı hep geri planda tutulduğu yeden doğudan sizi takip ediyoum ve çok etkilendim yazıladan ve şaşıdım yani benim gibi olanlarda vamış neyse uzatmayayım emeyinize sağlık

Farklı mı düşünüyorsunuz?

Ekleyecek birşeyiniz mi var? Fikrinizi hemen belirtin. Burası fikrini özgürce yazanların sitesi.

Burası özgür bir platform. Yukarıdaki bilgilerin hiçbirisini doldurmak zorunda değilsiniz.
Elbette bu yorumu yapanı bilmeyi çok ister, düşündüklerini korkmadan dile getirenleri bilmeyi isteriz.

Copyright © 2009 · Bütün hakları saklıdır · eKemer.com · Giriş
Makalelerin sorumluluğu yazarına aittir.

Subscribe to eKemer - Antalya Kemer'in Yorum PortalıHaberler Rss Subscribe to eKemer – Antalya Kemer'in Yorum PortalıYorumlar Rss netinial nl

antalya web tasarim firmalari, antalya web dizayn firmalari, antalya web site tasarim firmalari