MUTLULUK KENDİ İÇİMİZDE “SAKLAMBAÇ OYNUYOR”
Kasım 8, 2009 tarihinde admin tarafından
BİZİM KEMER YAZILARI kategorisinde yayımlanmıştır.
Birçoğumuz için 2009 yılı çok olumsuz ve kötü geçti. Yaşadıklarımız ve yitirdiklerimiz açısından, geri vitese takılıp gitti hayatımızdan bir kesit…
Bazen isyan modlarında, bazen şükür…
Bazen yapayalnız hissettik kendimizi…
Dünya sanki sırtımıza vurdukça vuruyor yükünün ağırlığını…
Çevremizde birçok insan aynı şikayette.. Herkes bir şeylerden mutsuz, şikayetçi hayatından…
Nedir böyle ters giden? Nereye kadar sürecek? Ne olacak belli değil…
Rabbim en kötüsünden korusun diyerek, kimin yazdığını bilemediğim, alıntıladığım bir yazıyı paylaşacağım.. Yazanın kalemine, yüreğine sağlık diyerek…
Herşeyin kıymetini zamanında bilelim…
“İnsanoğlu mutluluğu hep hor kullanıyormuş…
Hep şikayetçi hep bıkkınmış…
Bir gün melekler mutluluğu saklamaya karar vermişler…
Saklayalım zor bulunsun…
Zor buldukları için belki kıymetini bilirler diyerek başlamışlar tartışmaya…
Sorun büyükmüş…
Mutluluğu saklamak kolay değilmiş çünkü…
Kimisi:
””Everest”in tepesine saklayalım””demiş.kimisi:
””Atlas okyanusu”nun dibine””demiş.
Tac Mahal”in kubbesi, Mekke sokakları, İtalyan sofrası…
Bir hastanenin yenidoğan odası, dondurma külahı, şarap şişesi…
Sigara paketi,lale bahçesi…
Pek çok yer düşünmüşler ama hiç biri yeterince zor gelmemiş…
Derken meleklerden biri:
”İÇLERİNE SAKLAYALIM””demiş…
”Kimsenin aklına gelmez içine bakmak!!!.”
İşte o gün bugündür mutluluk insanın kendi içinde saklıymış…
Hiç bir mutluluk kolay gelmiyor.Kolay kolay gülmüyor insanın yüzü…
Emekte ve insanın içinde saklı mutluluk…
Ne başkasının ekmeğinde, ne başkasının evinde, ne de başka bir şeyde…
Bu yüzden gözünüz hep içinizde olsun…
Siz dışını boş verin, içine bakın…
Herzaman mutluolun ve mutlukalın…
Asıl eksiklik, eksik olduğumuzu düşünmekti.
Asıl eksiklik, çareyi başkasında aramaktı.
Hayatin matematiği farklı; iki yarımı toplayınca bir etmiyor.
İnsan tek başına mutsuzsa başka biriyle de mutlu olamıyor.
talya10
yüreğine sağlık diyorum makaleyi yazana, öncelikle sizede teşekkürler nevriye hanım bu güzel makaleyi kaleme aldığınız için gerçekten yüreklerde saklı mutluluğu göremiyoruz kör olmuşuz toplum olarak kuşun kanat çırpışından mutlu olmak varken neden dünya karanlık gözümüze inan hiç anlayabilmiş deyilim ama yeni nesile mutlu olmanın yolunu daha doğrusu mutluluğun geçebileceği yollarrı tutmayı öğretmek lazım benim neznimde toplumsal bir mesaj haline gelmeli mutlu olabilmenin yolu yani içimizde taşıyıpta bi haber olduğumuz mutluluk gün yüzü görmeli artık zamanı geldide geçiyor bile geçen gün ömürden gidiyor sevgiler sevgiler mutluluğu içinde taşıyan yüreğimden tüm okuyanlara
bu yazıya benzer bir yazım vadı ama biaz değiştirilmiş olsun yinede güzel olmuş benim yorumumda şoyle mutlu olmak için mutsuzluk verdiklerimizi düşünelim kaç kişi bizim yüzümüzden mutsuz ve kimlere acılar yaşattık kaç kişiyle iyi geçindik kimleri daha değerli kıldık gözümüzde mutluluk içimizde demiştim kalpteki mutluluğu görmek için kalbinin seni sevmesi lazımki içindeki hazineyi sana göstesin lütfen sırf kendi mutluluğumuz için başkalarınıgözden çıkartmayalım kendimizi oyalamak için değil geçici deyil zor elde etsekte kalıcı mutluluklar için çaba gösteelim